Hoe oud bent u? Ik ben eh... vijfentwintig. Vijfentwintig? Ziet jong uit jij, heb jij geen grijze haren? Nee, ik zal eerlijk zeggen, ik ben vijfendertig, maar ik ken goed liegen hoor, want ik ben zesenveertig. Want ik schat mezelf altijd liever jonger. Ik denk jij zevenenveertig, achtenveertig. Ja, je heb gelijk, maar als iemand aan mij vraagt van hoe oud ben je dan zeg ik altijd gelijk vijfendertig. Maar ziet goed uit jij. Ik zeg altijd maar zo, je bent zo oud als je je eigen voelt en ik voel me eige, nou...een jaar of zeventien. Als jij voelt je goed, er is niets belangrijkers. Jaah, als je maar in je hoofd goed ben. En geestelijk alles goed, de rest is niet belangrijk. Ja zeker, want die IQ meter, die was bij mij honderdveertig en dat hebtie twee keer opgemeten, die vent, die psychiater. Ik weet niet wat het inhoud, honderdveertig. En toen hebtie me leren rekenen tot in de quocenten.